متی دی انجیل
باب ۹
۱۱۔ پھیربیڑی اُتے چڑھ کے اوہ پار لنگھیا تے اپنے شہر نُوں آیا۔
۲۲۔ تے ویکھو اک جھولے دے مارے ہوئے نُوں منجی اُتے پیا ہویا اہدے کول لِیائے۔ تےیِسُوع اُہناندا ایمان ویکھ کے اوس جھولے دے مارے ہوئے نُوں آکھیاپتر خاطر جمع رکھ تیرے گناہ بخشے گئے۔
۳۳۔ تے ویکھو کئیاں فقیہاں اپنے دلاں وچ آکھیا پئی اُہ کفر بولدا ہے۔
۴۴۔ تے یِسُوع اُہناندیاں خیالاں نُوں بجھ کے آکھیا تُسِیں کاہنُوں اپنے دلاں وچ بُرے خیال کردے ہو؟
۵۵۔ کہڑی گل آکھنی سکھلّی ہے پئی تیرے گناہ بخشے گے یا اِہ پئی اُٹھ تے ٹرن لگ پو۔
۶۶۔ پر ایس لئی پئی تُسِیں جانو پئی ابن آدم نُوں زمین اُتے گناہ بخشندااختیار ہے۔ تداوس جھولے دے مارے ہوئے نُوں آکھیا اُٹھ اپنی منجی چک لے تے اپنے گھر ٹُر جا۔
۷۷۔ اُہ اٹھ کے اپنے گھر نُوں ٹُر گیا۔
۸۸۔ تے لوک ویکھ کے ڈر گئے تے خدادی وڈیائی کیتی پئی اوس اجہیااختیار آدمیوں نُوں دِتّا۔
۹۹۔ جد یِسُوع اوتھوں لنگھ کے اگاہا نہہ گیا اوس اک شخص نُوں جِہدا ناں متی سی محصول دی چوکی اتے بیٹھیاں ڈِٹھا تے اُہنُوں آکھیا میرے مگر ٹُر پو تے اوہ اُٹھکے اُہدے مگر ٹر پیا۔
۱۰۱۰۔ پھیرا یوں ہو جا جدوں اوہ گھر وچ روٹی کھان بیٹھاہویا سی تاں ویکھو بہت سارے محصولئے گنہگار آکے یِسُوع تے اہدے شاگرداں نال بہہ گئے۔
۱۱۱۱۔ تےفریسیاں ویکھ کےاہدے شاگرداں نُوں آکھیا تہاڈا استاد محصولیاں تےگناہیاں دے نال کیوں کھاندا ہے ؟
۱۲۱۲۔ اوس اِہ سن کے آکھیانویاں نرویاں نُوں حکیم دی لوڑ نہیں سگوں ماندیاں نُوں۔
۱۳۱۳۔ پر تُسِیں جاکے اِہدا مطلب سمجھو پئی میں قربانی نہیں چاہنداسگوں رحم نُوں چاہندا ہاں کیوں جو میں نیکاں نُوں سدّن لئی نہیں آیا سگوں گُناہیاں نُوں۔
۱۴۱۴۔ تد یوحنا دے شاگرداُہدے کول آکے آکھن لگے پئی اسیں تے فریسی کیوں اکثرروزہ رکھنے ہاں۔ پرتیرے شاگرد روزہ نہیں رکھدے ؟
۱۵۱۵۔ تے یِسُوع اُہناں نُوں آکھیا جناں چر لاڑا اُہناں دے نال ہے جانجی غم کر سکدے نے ؟پر اوہ دن آون گے جد لاڑااُ ہناں تھوں نکھیڑیا جائے گا تے تد اوہ روزہ رکھ لین گے۔
۱۶۱۶۔ کورے کپڑے دی ٹاکی پُرانے کپڑے نُوں کوئی نہیں لاندا۔کیوں جو اُہ ٹاکی کپڑے نُوں کھچ لیندی ہے تے لنگار ہور بھی ودھ جانداہے۔
۱۷۱۷۔ تےنواں شراب پرانیاں کھلّا ں وچ لوک نہیں بھردے۔ تے جے بھرن تے کھلّاں پاٹ جانگیاں تے شراب وگ جائے گا۔ تے کھلّاں داناس ہو جائے گا پر نواں شراب نویاں کھلّا ں وچ بھردے نے تے اُہ دوویں بچے رہندے نے۔
۱۸۱۸۔ جد اوہ اہناں نُوں اِہ گلاں پِیا آکھدا سی ویکھو اِک سردار آکے اُہنُوں سجدہ کیتا تے آکھیا میری دِھی ہُنے ہی مر گئی ہے پر تُوں آکے اُہدے اُتے ہتھ رکھ تے اوہ جیوپویگی۔
۱۹۱۹۔ تے یِسُوع اُٹھ کے اپنے شاگرداں دے نال اُہدے مگر ٹُر پیا۔
۲۰۲۰۔ تے ویکھو اک زنانی نے جہنُوں بارھاں(۱۲) ورھیاندا لہو آونداسی اُہدے پچّھوں دی آکے اُہدے کپڑے دی کنی چھوئی۔
۲۱۲۱۔ کیوں جو اوس اپنے جی وچ آکھیا سی جے میں نرااُہدا کپڑاچھولواں تاں ول ہوجا ں گی۔
۲۲۲۲۔ تدیِسُوع بھونکے اُہنُوں ڈِٹھا تے آکھیا۔ دِھئے خاطر جمع رکھ تیرے ایمان تینُوں ول کیتا ہے تے اوہ زنانی اوسے گھڑیوں ول کِیتی گئی۔
۲۳۲۳۔ تے جددں یِسُوع سردار دے گھر اپڑیا اوس بانسری بجان والیاں تے بھیڑنُوں رولا پاندیاں ویکھیا۔
۲۴۲۴۔ تاں آکھیا لانبھے ہوجاؤ۔ کیوں جو کُڑی موئی نہیں پر سُتّی ہوئی ہے۔ تے اوہ اُہدے اُتے ہسّے۔
۲۵۲۵۔ پرجد بھیڑباہر کڈی گئی اوس اندر وڑ کے اُہدا ہتھ پھڑیا تے اوہ کُڑی اُٹھی۔
۲۶۲۶۔ تے اِہ خبرسارے دیس وِچ پھیل گئی۔
۲۷۲۷۔ تے جد یِسُوع اوتھوں لنگھدا جاندا سی دو اَنّھے اُہدے مگرٹُر پئے تے ڈنڈ پا کے آکھن لگے۔ اے داؤد دے پُتّر دے ساڈے اُتے رحم کر۔
۲۸۲۸۔تے جد اوہ گھر دے اندر آگیااوہ اَنّھے اُہدے کول آئے۔ تے یِسُوع اُہناں نُوں آکھیا۔ تُہانُوں یقین ہے پئی میں اِہ کم کر سکناں ہاں ؟اوہ اہنُوں آکھن لگے ہاں خداوندا۔
۲۹۲۹۔ تد اوس اُہناں دیاں اکھیاں نُوں اِہ آکھ کےچھویا پئی جِہیا تہاڈا ایمان ہے تہیاہی تہاڈے لئی ہووے۔
۳۰۳۰۔ تےاُہناں دِیاں اَکھیاں کُھل گئیاں۔ تے یِسُوع تا کید نال اُہناں نُوں آکھیا۔ خبردار کوئی نہ جانے۔
۳۱۳۱۔ پر اُہناں باہر جاکے اوس سارے دیس وِچ اُہنُوں مشہور کِیتا۔
۳۲۳۲۔ تے اِہ جے باہر پئے جاندے سان پئی ویکھو لوک اک گُنگے نُوں جِہدے وچ بدروح سی اُہدے کول لِیائے۔
۳۳۳۳۔ تے جد بدروح کڈھی گئی تد گُنگا گلاں کرن لگ پِیا۔ تے بھیڑ حیران ہوکے آکھن لگی۔ پئی اجہی گل اِسرائیل وچ کدی نہیں سی ڈِٹھی گئی۔
۳۴۔پر فریسیاں آکھیا۔ اوہ تے بدرُوحاں دے سردار دی مدد نال بدرُوحاں نُوں کڈھداہے۔
۳۵۳۵۔ تے یِسُوع اُہناں دیاں عبادت خانیاں وچ تعلیم دیندا تے بادشاہی دی خوشخبری دی منادی کردا تے سبھ دُکھ درد تے سارے روگ نُوں دُور کردا ہویا ساریاں نگراں تے پنڈاں وچ پھریا۔
۳۶۳۶۔ تے بھیڑنُوں ویکھ کے اُہنُوں اُہناں اُتے ترس آیا کیوں جو اوہ اُہناں بھیڈاں وانگر اوکھیاں تے کھنڈیاں ہوئیاں سان جِنہاندا یالی نہ ہووے۔
۳۷۳۷۔ تد اوہ اپنے شاگرداں نُوں آکھن لگا فصل تے بُہت ہے پر کامے تھوڑے نے۔
۳۸۳۸۔ ایس لئی فصل تے دے مالک دی منّت کرو پئی اوہ اپنے فصل لئی کامیاں نُوں گھل دے۔