متی دی انجیل
باب ۱۴
۱۱۔ اوس سمے چوتھائی دے حاکم ہیرودیس یِسُوع دی آوائی سنی۔
۲۲۔ تے اوس اپنے نوکراں نُوں آکھیا پئی اِہ یوحنا بپتسمہ دین والا ہے۔ اُہ مُردیاں وچّوں جی اُٹھیا ہے تے ایس لئی اِہ کراماتاں اُہدے ہتھوں کیتیا ں جاندیاں نے۔
۳۳۔ کیوں جو ہیرودیس اپنے بھائی فلپس دی وہٹی ہیرودیاس دے سبب یوحنا نُوں پھڑکے بدھاتے قید وچ پادتا سی۔ ۔
۴۴۔کیوں جو یوحنا اُہنُوں آکھیا سی پئی اُہنُوں رکھنا تیرے لئی روا نہیں ہے۔
۵۵۔ تے جد اُہ چاہندا سی پئی اُہنُوں مروا سُٹاں اُہ لوکاں تھوں ڈریا کیوں جو اُہ اُہنُوں نبی مندے سان۔
۶۶۔ پر جدہیرودیس دا جنم دن آیا تد ہیرودیس دی دھی سبھناں دے اگے نچ کے ہیرودیس نُوں خوش کیتا۔
۷۷۔ اوس ویلے سونہہ کھا کے جو کجھ اُہ منگے سو ہی دین دااِ قرار کیتا۔
۸۸۔ اوس اپنی ماں دے اُبھارن نال آکھیا پئی منیوں ہُنے تھال وچ یوحنا بپتسمہ دین والے دا سر منگوادے۔
۹۹۔ تے بادشاہ اُداس ہویا۔ پر اپنیاں سونہاں دے سبب تے اُہناں لوکاں کر کے جِہڑے اُہدے نال بیٹھے ہوئے سان دین دا حُکم کیتا۔
۱۰۱۰۔ تے آدمی گھل کے قید خانے وچ یوحنا دا سر وڈایا۔
۱۱۱۱۔ تے اُہدا سرتھال وچ لیاندا گیا تے کُڑی نُوں دِتّا گیا۔ تے اُہ اپنی ماں کول لے آئی۔
۱۲۱۲۔ تے اُہدے شاگرداں آکے لوتھ نُوں چُک لیا تے دفنا دِتّا تد جا کے یِسُوع نُوں خبر دِتّی۔
۱۳۱۳۔ جد یِسُوع اِہ سُنیا تَد اُہ اوتھوں بیڑی اُتّے چڑھ کے اک اُجاڑ تھاں وِچ وکھرا ٹُر گیا تے لوک اِہ سُن کے شہر اں وچ پیدل اُہدے مگرٹُر پئے۔
۱۴۱۴۔ تے اگانہہ نکل کے اوس بٹری بھیڑ ویکھی۔ تے اُہناں اُتّے ترس کھادا تے اُہناں دے روگیاں نُوں ول کِیتا۔
۱۵۱۵۔ تے جاں شام ہوئی شاگرداں اُہدے کول آکے آکھیا۔ اِہ تھاں اُجاڑ ہے تے ویلاہُن بِیت گیا ہے۔ لوکاں نُوں وِدیا کر پئی پِنڈاں وچ جاکے اپنے لئی کھانا مُل لَین۔
۱۶۱۶۔ پر یِسُوع نے اُہناں نُوں آکھیا جان دی کوئی لوڑنہیں ہے۔ تُسِیں ہی اُہناں نُوں کھان نُوں دیو۔
۱۷۱۷۔ پر اُہ اُہنُوں آکھن لگے پئی ایتھے ساڈ ے کول نِریاں پنج(۵) روٹیاں تے دو(۲) مچّھیاں نے۔
۱۸۱۸۔ اوس آکھیا اُہناں نُوں ایتھے میرے کول لیاؤ۔
۱۹۱۹۔ تےلوکاں نُوں گھا اُتّے بہہ جان دا حکم دتا تد اوس اُہناں پنجاں (۵)روٹیاں تے دو (۲)مچھیاں نُوں لے لیا تے اَسمان ول ویکھ کے برکت منگی۔ تے توڑ کے روٹیاں شاگرداں نُوں دِتّیاں۔ تے شاگرداں لوکاں نُوں دِتّیاں۔
۲۰۲۰۔ تے ساریاں کھادیاں تے رج گئے تے وادُھو ٹکڑیاں دِیاں باراں (۱۲)بھریاں ہوئیاں ٹوکریاں چُکیاں۔
۲۱۲۱۔ تےنؤجنانیاں تے بالاں دے بناں کھان والے پنج ہزار(۵۰۰۰) آدمی سان۔
۲۲۲۲۔ تے اوسے ویلے اوس شاگرداں نُوں پکّی کِیتی پئی بیڑی اُتے چڑھ کے جد تیکر اُہ آپ لوکاں نُوں وداع نہ کرلئے اَگے اَگےپار جان۔
۲۳۲۳۔ تے جاں اوس لوکاں نُوں ٹور دتّا سی تاں اُہ آپ اکلوا نجے دعا مگن لئی پہاڑ اُتے چڑھ گیا تے جد شام پے گئی اُہ اوتھے اکلّا سی۔
۲۴۲۴۔ پر بیڑی سمندروچ اپڑ کے ٹھلاں نال ڈولدی سی۔ کیوں جو ہوا سامنی سی۔
۲۵۲۵۔ تے رات دے چَوتھے پہراُہ سمندر دے اُتّے ٹُردا ٹُردا اُہناں دے کول آیا۔
۲۶۲۶۔ تے جد شاگرداں اُہنُوں سمندر دے اُتے ٹردیاں ڈِٹّھا تد ٹھٹنبرکے آکھن لگے پئی اِہ بُھوتنا ہے تے ڈردے نال چچلان لگے۔
۲۷۲۷۔ پر اونویں یِسُوع اُہناں نال کُو پِیا تے آکھیا خاطر جمع رکھو۔ میں ہاں نا ڈرو۔
۲۸۲۸۔ تَد پطرس اُہنُوں جواب دِتّا پئی خداوندا جے تُوں ہیں تاں حُکم کر پئی میں پانی دے اُتُوں دی تیرے کول آجاں۔
۲۹۲۹۔ اوس آکھیا آجا۔ تد پطرس بیڑیوں اُتر کے یِسُوع کول جان لئی پانی اُتے ٹُرپیا۔
۳۰۳۰۔ پرہوا ویکھ کے ڈریا تے جد ڈُبّن لگا تد چچلا کے آکھیا خداوند مینُوں بچالے۔
۳۱۳۱۔ جھٹ یِسُوع ہتھ ودھا کے اُہنُوں پھڑ لِیا۔ تے اُہنُوں آکھن لگا او تھوڑے ایمان والیا تُوں کاہنُوں شک لیایا ؟
۳۲۳۲۔ تے جد اُہ بیڑی اُتے چڑھ بیٹھے تاں ہوا کھلو گئی۔
۳۳۳۳۔ تے جِہڑے لوک بیڑی اتے وچ سان اہنُوں سجدہ کر کے آکھن لگے سچ مچ تُوں خدا دا بیٹا ہیں۔
۳۴۳۴۔ تے اُہ پار لنگھ کے گنّیسرت دی زمین نُوں آئے۔
۳۵۳۵۔ تے اوس تھاں دے لوکاں اُہنُوں سِہان کے اوس سارے علاقے وچ اَکھوا گھلیا۔ تے ساریاں روگیاں نُوں اُہدے کول لیاندا۔
۳۶۳۶۔ تے اُہناں اُہدی منت کیتی پئی نِرا اُہدے کپڑے دا پلّا چھولَین۔ تے جنّیاں چھوئیا سارے ول ہوگئے۔